Examens Ah... De tijd van rommelige kamers, gescheurde papieren en tranen is weer eens in onze schoot beland. Gegooid, eerder. Geworpen en gelanceerd vond ik ook goede opties, maar dat is waarschijnlijk de vijftien-synoniemen-voor-gooien-kennende Latijn-studente in mij. Voor de gewone, niet lijdende mens, is dit waarschijnlijk net iets te dramatisch. Ik vind examens maar iets om mee te lachen. 75% van je punten!!! Zeer belangrijk voor de toekomst!!!, zeggen ze dan. Alsof mijn hele toekomst vast hangt aan een bundeltje van 13 witte pagina's in het lettertype Tahoma, Arial of de ergste van allemaal: Calibri. Ik vraag me af en toe af waarom leerkrachten altijd maar Tahoma gebruiken. Mijn grootste wens is dat er ooit eens een leerkracht beslist om de boel eens om te keren en eens Georgia gebruikt. Al zou ik er zo van geschokt zijn dat ik niet zou weten wat ik ermee moest doen. Ik ben bang dat als een leerkracht spontaan Georgia kiest, de wereld uit z'n as zou draaien door d...